دعاى 10 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي اللَّجَإِ إِلَى اللَّهِ تَعالى ) . دعاى آن حضرت عليه السلام در پناه جستن به خداى متعال : 1 - اللَّهُمَّ إِنْ تَشَأْ 1 تَعْفُ 2 عَنَّا فَبِفَضْلِكَ وَ إِنْ تَشَأْ تُعَذِّبْنا فَبِعَدْلِكَ 3 فَسَهِّلْ 4 لَنا عَفْوَكَ بِمَنِّكَ 5 ، وَ أَجِرْنا 6 مِنْ عَذابِكَ بِتَجاوُزِكَ فَإِنَّهُ لا طاقَةَ 7 لَنا بِعَدْلِكَ وَ لا نَجاةَ لِأَحَدٍ مِنَّا دُونَ عَفْوِكَ . لغت : 1 - بخواهى ، 2 - درگذرى ، 3 - دادگرى تو ، 4 - آسان كن ، 5 - به محبت بى پايانت ، 6 - رهائى ده ، 7 - تحمل نداريم . معنا : خدايا ، اگر بخواهى ما را ببخشى پس به فضل و بزرگواريت مربوط مىشود [ چون ما لايق آن نيستم ] و اگر بخواهى عذابمان كنى پس نتيجه عدالت توست ، كه مجرم مجازات مىشود . پس به خاطر محبت‌هاى بى پايانت مسير و راه آمرزش و گذشت خود را بر ما آسان گردان ، و به آئين بخشيدنت ما را از عذاب خود رهائى ده ، به خاطر اينكه ما را تحمل عدل تو نيست ، و بر هيچ كس نجاتى از مجازات‌ها جز با عفو و گذشتت وجود ندارد . [ چون انسان هر لحظه در محاصرهء خطا و گناهست و نمىتواند تمام جهات زندگيش را به طور كامل مطابق با رضايت الهى اداره كند و چون عدل‌الهى تمام اعمال ريزو بسيار كوچك را هم حساب مىكند پس بايد هميشه اعتراف نمائيم كه تحمل عدالتت را نداريم و نمىتوانيم حق بندگيت را اداء كنيم ] .